जुनेली रात भए पनि जूनलाई बादलले ढाकेर घुर्मैलो थियो। फुलमानजीको घरभन्दा केही तल पुगेपछि कृष्ण कम्रेड तेर्सो लाग्नुभयो।म केशब सर र रेशम सर ओह्रालो लाग्यौं। बाटो छेउमा नक्कली दिदी ( नक्कली बिकको ) घर थियो ।दिदीको बास्तबिक नाम के थियो कसैलाई थाहा थिएन ।गाॉउमा नक्कली दिदी भनेर चिनिनुहुन्थ्यो।उमेरले पचास कटिसकेकी दिदी नाच्न,गॉउन र मादल बजाउन ज्यादै सिपालु ,फरासिली र रौसे हुनुहुन्थ्यो।दिदीबिना गाॉउघरको रत्यौली गम्कदैनथ्यो ।जात्रामात्राहरू जम्दैनथे।हामी नक्कली दिदीको घरभन्दा तीन कान्ला तल पुगेको थियौं।माथिबाट को मान्छे हो,यति राती हिड्ने भनेर दीदी कराउनु भयो ।बाहिर निस्किएको हुदा हामीलाई देख्नु भएछ क्यार ।हामी नबोली अलि छिटो हिड्यौं ।हामी नबोलेपछि दिदी चोर चोर भनेर चिच्याउनु भयो।त्यसपछि दिदीका परिवारहरू पनि सबै चिच्च्याउन थाले ।अनि गॉउका अरु मानिस पनि जागा भएछन ।गॉउभरी समात समात नछोड नछोडको कोलाहल मच्चियो।एकैछिनमा ढुंगा बर्सिन थाले । हामी बाटो छोडेर बारीको कुनैकुना हिड्यौ ।केही पर सानोओढार जस्तो कोप्चो फेला पर्यो ।त्यही कोप्चामा लेपसियौं।हाम्रो टाउको माथिबाट ८,१० वटा ढुगाहरू भैंमा झरे।

समाज रुपान्तरणको क्रममा अघि बड्दा यस्ता धेरै अप्ठ्याराहरू झेलियो ।कहिले राती हिड्दा बाघसंग जम्काभेट हुन्थ्यो ।कहिले टर्चको ग्लुब जलेर अलपत्र परिन्थ्यो त कहिले अन्धकार रातमा बाटो भुलेर भीरको डीलमा पुगिन्थ्यो ।परिवर्तनको पक्षमा आवाज उठॉउदा पुलिस प्रशासनको तारो होइन्थ्यो ।उग्रवादी र अराष्ट्रियतत्वकोआरोपमा मुद्दा खेपिन्थ्यो।शिक्षक संगठनको बैठक बस्दा प्रहरी हिरासतमा पुगिन्थ्यो ।तर यस्ता ब्यवधानहरूबाट हामी कहिल्यै बिचलित भएनौ ।निरन्तर पार्टी र संगठन बिस्तारमा दृढताकासाथ लागिरह्यौ।क्रमश: